De mensen, de verhalen en de grote momenten

A. Speciale gebeurtenissen

We toonden al aan dat de Lepelstraat een rijk caféleven had en dat er veel leut & plezier werd gemaakt. Er zijn belangrijke gebeurtenissen geweest die in het collectieve geheugen van veel Vorselarenaren gegrift staan. Daarin speelde de Lepelstraat vaak een hoofdrol. Zo werd de straat vaak gebruikt als centrale doorgangsweg voor bijvoorbeeld de processies en inhalingen van de nieuwe pastoors.

(1) Stoeten en processies

a. Religieuze processies
De Lepelstraat werd altijd gebruikt voor belangrijke intredes, onthaalmomenten, stoeten en vieringen. Een vaste, jaarlijkse traditie was zeker ook de processiestoet. Die is vele jaren uitgegaan met medewerking van zowat elke vereniging en tientallen inwoners. De zusters herbergden een heel arsenaal aan kledijstukken en attributen die elk jaar dienst deden bij de ommegang. De stoeten kenden hun hoogtepunt in de jaren ’50 – ‘60 en is voor de laatste keer begin jaren ’70 uitgegaan. Na een uitgeregende editie werd het meer en meer het inzicht dat de processie niet langer vol te houden was. Ook de opgang van meer en meer auto’s in het straatbeeld droeg daartoe bij, aldus het Parochieblad. In die processies was in onze Lepelstraat een tussenstop voorzien, vaak met een altaar ter hoogte van het perceel waar Staf Liekens zijn winkel had (hoek Goorbergenlaan/Lepelstraat).

b. Feestelijke vieringen
Vorselaar kent een rijke wielertraditie. Met wielerploegen, wielerwedstrijden maar ook de kampioenen zelf. U herinnert zich ongetwijfeld Ward Sels (o.a. Belgisch Kampioen bij de profs, Ronde van Vlaanderen, winnaar van 10 ritten in Tour/Giro/Vuelta), Daniël Willems (o.a. winnaar vier ritten in Tour de France, Ronde van België en klassiekers als Waalse en Brabantse Pijl, Parijs-Tours en Scheldeprijs), viervoudig wereldkampioen Bart Wellens en zijn broer Geert, Roza Sels, Christiane Geerts, Cédric Van Lommel, Geert Omloop, Ronny De Cnodder, Karel Sels, Gust Wens, Arne Daelmans, André De Bal, … nog wel. Jan Bakelants, zelfs even gele trui-drager in de Tour de France, woont ook hier in Vorselaar. Bij enkele van die grote vieringen werd de Lepelstraat gebruikt als decor:

Op 3 oktober 1964 was er een stoet voor Ward Sels, Christiane Geerts (beiden kampioen van België bij de elite) en Roza Sels (3^e op WK wielrennen op de weg voor de dames-elite) door de Lepelstraat.

Julia Van den Broeck, die in de Lepelstraat woont met haar man Guy Van Gestel (die ook familie had in de straat: familie Destombes), bezorgde de foto links met zus Greet, tante Margritte en nichtje Maria Marissen die samen met een jonge supporter naar de stoet kijken in de Lepelstraat. De foto rechts is Jef Leysen, thans priester in Lier, die actief meewerkte aan de geschiedenistekst. Hij heeft nostalgische herinneringen aan het “klakje” met Ward Sels erop.

In 1970 werd broer Karel Sels ook Belgisch kampioen en ook dan ging er een stoet door de Lepelstraat. Ook voor Daniël Willems waren er vieringen. Later kwamen ook de stoeten voor viervoudig wereldkampioen cyclocross Bart Wellens, enzovoort. Het was dus regelmatig feest hier in de straat.

c. Protocollaire ontvangsten en stoeten
Na de wereldoorlogen werd er ook een vredestoet georganiseerd. Ook daar hebben we nog een foto van teruggevonden. Kardinaal Van Roey kwam wel vaker en dat gebeurde altijd met de nodige “egard”. Denk maar aan de inhuldiging van Jozef Ernest Van Roey als Aartsbisschop (op zondag 13 april 1926), als Kardinaal (op zondag 21 augustus 1927), de viering van zijn 50-jarig priesterschap (in 1947) en het 25-jarige jubileum als Aartsbisschop (in 1951).

Een bijzondere viering was de driekoningenstoet.

(2) Zeventig jaar gehuwd … in 1978!

Het was goed leven in de Lepelstraat. Grote families, wel 3x een 7^e zoon/dochter. Hoogst uitzonderlijk was in die periode dat mensen niet 50 maar wel 60 of 70 jaar gehuwd waren. Telkens kwam de Lepelstraat daar voor het eerst aan de beurt. Op 27 mei 1960 werd er voor de eerste keer een diamanten huwelijksjubileum gevierd in onze parochie. 60 jaar getrouwd: een paar uit de Lepelstraat, Karel Somers en Emma Celis (beter gekend als “Charel Bet”, de klompenmaker, en “Emma van de Hoef”). Emma was erg gekend in Vorselaar. Ze was de enige dochter van Cato Opdebeeck (Cato Van de Hoef). Er waren veel hoeves op het Heiken maar men sprak van “DE” hoeve voor de boerderij van de meest welstellende familie.

En op 3 september 1978 was het feest in de Lepelstraat: Netteke Van Rijmenant (° Vorselaar 01/10/1886) en Karel De Wilde (^°Vorselaar 09/12/1885) uit de Lepelstraat vierden hun platina huwelijksjubileum (70 jaar gehuwd) in 1978. Karel is beter gekend als Sjarel Keunink. Sjarel was 93 en Netteke 92! Spectaculair, want in die tijd was de levensverwachting een pak lager dan nu het geval is. Het was het groot feest in de Lepelstraat.

(3) Minder leuke gebeurtenissen: moord & oorlog

Het was niet altijd feest. Er zijn ook minder leuke momenten geweest.

Sus Mees werd hier in de Lepelstraat voor de deur aangereden en overleed. En natuurlijk behoren alle overlijdens en begrafenissen daarbij. Toen ging dat vaak nog gepaard met een echte rouwstoet.

Bij Gust Van de Vel (Gust Pegger, thv Lepelstraat 29) hadden ze een stal met nogal wat beesten. Bij een hevige brand in de jaren ’60 is heel de stal afgebrand. Een zieke koe die moeilijk kon verplaatst worden, bleef ook in de brand. Het was een inferno dat de buurt aangreep.

Josephus Verbeeck (geboren op 02/12/1867, beter bekend als “Boerke Kerremaekers” – die al op andere panelen werd besproken omwille van zijn vakdeskundigheid en het feit dat ze daar bij hem platbodems maakte voor de ijzeroer-ontginning), werd vermoord op 14 oktober 1929. Hij werd -volgens op overlevering- vermoord voor het geld (“hij liet teveel zien dat hij veel geld had als houtopkoper en dat bracht mensen op ideeën om hem te overvallen”). Dat gebeurde onderweg van Pulle naar Pulderbos waar toen nog een tram reed.

a. Wereldoorlog I (1914-1918)

Uit het ledentijdschrift van de Heemkundige Kring (juli-augustus-september 2014):
“1914, Vorselaar een dorp in de Kempen”

p. 7: “De beboste omgeving redde ook het leven van zowel een Belgische soldaat (in de doornstruiken op de Molenheide) als van Karel Keersmaekers uit de Lepelstraat (in een mastbos op de Heikant). Deze laatste raakte wel aan het been gewond”.

p16: “De armoede zorgde voor ervoor dat diefstallen veelvuldig bleven voorkomen. … Rond Pasen 1918 berichten zowel het Kempenland (eind maart) als moeder overste Zuster Kostka (april) van pogingen tot diefstal in de de woning van de E.H. directeur van het klooster, de bakkerij en de boerderij van het klooster en bij het voedselkomiteit”.

p17: “De moord op veldwachter Godfried Geenen. Op 19 november verdween veldwachter Godfried Geenen. Hij had de opdracht gekregen op het Heiken huiszoekingen te doen omdat in Herentals een Duitse trein was geplunderd. Hij kwam niet terug en midden in de nacht zou een man uit Vorselaar (betrokken bij de moord?) dronken naar zijn woonst zijn teruggekeerd terwijl hij in de Lepelstraat veel kabaal maakte en riep dat de “gerre naar de Duitse hemel was vertrokken”. Het lijk van Godfried Geenen werd in het voorjaar van 1919 teruggevonden in de Nete op het Heiken. Zijn kepie, mantel en uniform werden half verbrand aangetroffen in een oven van een huis in de Lepelstraat.”

Moord op Constant Raemdonck tijdens WO1

Op 11 december 1893 wordt Constant Raemdonck als zoon van Jozef en Marie geboren. Hij groeit op samen met zijn zussen, Marie Clementine en Pauline Margritte en zijn broer Louis Maurice, in een huis langs de Ninoofschesteenweg in Pepingen. Constant werkt als metser tot hij in 1913 wordt opgeroepen om zijn dienstplicht te vervullen. Hij wordt ingedeeld bij de 1ste Gidsen / 4de Eskadron. Zijn eenheid wordt van in het begin van de oorlog ingezet. Hij komt hier in onze straat smartelijk om het leven. Constant is het enige geallieerde slachtoffer tijdens de oorlog hier in Vorselaar zelf.

De werkgroep die in Vorselaar de wereldoorlog onderzocht (Stijn Smouts, Marc Op de Beeck, Jo Leysen, Patrick Verwerft, Michel Van Beirendonck, Lieven Janssens) heeft zijn verhaal helemaal gereconstrueerd:

Uit de briefwisseling van Constant kunnen we opmaken dat hij in de maand augustus gelegerd is in Schilde. Van daaruit moeten ze de Kempen verkennen. Van ’s morgens 5 uur tot ’s avonds 7 uur zitten ze op hun paard en “doorkruisen ze de bossen van de Kempen”. “Nergens zijn er Duitschers te vinden, hetgeen ons het meest verveeld dat is dat we nog niet eens mogen schieten hebben en den oorlog nu al zoo lang in gank zijn.” (brief d.d. 12/08/1914)

In september verblijft zijn eenheid een week in Herentals. In een brief naar zijn ouders meldt Constant: “in de Kempen zijn al de menschen bijna gaan vluchten”. In zijn laatste brief d.d. 24/09/1914 schrijft hij dat zijn eenheid altijd naar “Pulderbosch, Grobbendonk of Vorsselaer” trekt, waar ze wacht moeten houden bij “eene of andere brug”. Om de tijd te doden jagen ze op fazanten of zetten konijnstroppen in de dennenbossen. Constant schrijft dat hij al meer konijnen heeft gepakt dan Duitsers heeft gezien. Blijkbaar is zijn paard zo mager dat hij eens een dag in het kamp moet blijven en niet mee kan op patrouille. Het lichtbewapend Duits Detachement Uckermann heeft als speciale opdracht het oostelijk front van de Versterkte Vesting Antwerpen te observeren en het front tot stand te brengen. Het moet de Belgische troepen misleiden en spoorwegen vernielen. Hun opdracht is om het gebied Herentals – Grobbendonk – Herenthout “op te vullen”.

Op 2 oktober (1914) is Constant op verkenning in Vorselaar. Ten noorden van de Kleine Nete wordt een toenemende Duitse activiteit vastgesteld. Een 200-tal “wielrijders en ruiters” dringen een post terug in Poederlee en gaan dan langs Sassenhout naar Vorselaar. Er wordt gevochten aan het Sassenhout, op ’t Zand en in de Kuiperstraat. De overmacht is te groot. Het paard van Constant is gekwetst en kan niet meer bereden worden. Hierdoor kan hij niet ontkomen. Constant wordt ingesloten in het paadje dat naar de Heuf leidt (ter hoogte van kruispunt Lepelstraat-Dijkbaan). Hij verzet zich nog maar wordt neergeschoten en vervolgens met bajonetsteken in de borststreek afgemaakt. Zijn lichaam wordt naast de kerk begraven. Na de oorlog wordt hij verlegd naar het militair kerkhof van Halen aan de Liniestraat (graf n°150) waar hij tot vandaag zijn eeuwige rust vindt. Na de oorlog krijgt hij postuum het Oorlogskruis met palm toegekend.

Karel Matheussen vermoord tijdens WO1

Uit het archief van de Heemkundige Kring: “Karel Matheussen, een jonge kerel uit de Lepelstraat wiens ouders en broers reeds vertrokken waren om zich in veiligheid te brengen, bleef alleen achter in het ouderlijk huis. Zolang de Belgische soldaten te Vorselaar waren, had hij hen goed geholpen. Hij bevoorraadde onze soldaten en stelde zijn huis te hunner beschikking. In plaats van de Belgische soldaten te volgen bij hun aftocht, bleef hij thuis. De Duitsers namen hem gevangen en voerden hem mee. In Olen werd hij door de Duitse Krijgsraad ter dood veroordeeld. Duitse soldaten plaatsten hem tegen de muur van de pastorie en fusilleerden hem.”

b. Wereldoorlog II (1940-1945)

De bevelhebber van de Duitse bezettingstroepen verbleef tijdens WO II in het huis van de notaris (toen familie van Roey). Ereschepen Jef Olieslagers kan nog vertellen over het paard dat in de stal naast het huis stond.

Tijdens die WOII hebben 3 pelotons Duitse soldaten geoefend in de schuur van Lepelstraat 59. Ze hadden slechte gasmaskers en kwamen gehavend uit de oefeningen. We kregen nog foto’s van geallieerden (en Duitsers) met het gezin van Karel De Wilde (Sjarel ‘Keunink’).

“Gedurende de bezettingsjaren werden op verschillende plaatsen in Vorselaar Duitse soldaten ingekwartierd in scholen of bij burgers thuis. Enkele van hen werden tijdens hun verblijf gefotografeerd bij de familie De Wilde-Rijmenant in de Lepelstraat.”

Nadat ze begin januari 1945 uit de Italiaanse frontlijn werden gehaald, kwamen de Royal Canadian Dragoons op 22 maart 1945 in Vorselaar toe. Zij vonden in de dreven een geschikte standplaats voor hun voertuigen waaronder de imposante Staghound pantserwagens en Dingo verkenningsvoertuigen zoals op de foto’s. Na enkele weken van rust en training vertrokken zij richting het front in Nederland.

Rose Borremans en Jack Hamill

Deze foto is in de periode na de bevrijding genomen aan de voordeur van het ouderlijk huis van Rose in de Lepelstraat. Uit de tekst van de tentoonstelling over ’75 jaar bevrijding’:

“Jack en Rosa ontmoetten elkaar in het café bij de ‘Perruche’ in de Lepelstraat, bij de Canadezen beter bekend als ‘Mit’s café’ of ‘The Blonde Bomber’. Na de oorlog keerde Jack terug naar Canada maar stond een jaar later opnieuw in Vorselaar om Rosa ten huwelijk te vragen. Zij volgde Jack naar Canada en op 23 juni 1948 trouwden ze in Long Branch, Ontario. Jack is na de oorlog terug naar Canada gegaan om daar te scheiden van zijn vrouw (waar hij ook een kind mee had) alvorens terug naar Vorselaar te komen.”

Gaston Heylen woonde hier in de Lepelstraat nr. 48 tussen 1941 en 1945. Hij kwam dit jaar nog uitgebreid aan bod als verzetsstrijder in het nieuwe boek van Marc Helsen.
Hij werd tussen 5 maart 1945 en 8 mei 1945 aangesteld als “hulprijkswachter”. Hij hielp in het “Vlaams Huis” in Herentals bij het onderzoeken van de vermeende collaboraties uit de regio. Na de oorlog krijg hij levenslang een jaarlijkse rente voor zijn gepresteerde diensten aan het vaderland (de zogenaamde “strijdersrente”).

B. Tijdslijn: de Lepelstraat doorheen de jaren …

13/01/1874 Geboorte Josephus Ernest Van Roey, later aartsbisschop en kardinaal,
geboren in het huisje recht tegenover drank- en spijshuis “In den Leeuw”

1897 Priesterwijding Van Roey

1900-1913 De Lepelstraat, de Riemenstraat en de Kerkstraat waren deels gekasseid.
De rest van de straten in Vorselaar waren nog gewone “karrensporen”.

25/03/1906 Leopold Celis (Pol van de Ré) wordt geboren als 7^e zoon in het gezin van Désiré Celis – Somers. Hij krijgt het peterschap van Koning Leopold II aangeboden. Andere 7^e zonen/dochters in Vorselaar waren o.a. Boudewijn De Cnodder (°1960), Fabiola Janssens (°1968), Astrid Goovaerts (°1934), Astrid Bakelants (°1934), Liliane Valckx (1956), Paola Wouters (°1960)

1907 Ommegang ter gelegenheid van 50 jaar “jaarmarkt”

27/02/1909 De gemeenteraad stemt in met de plaatsing van een lantaarn op ’t einde van de Lepelstraat. De vraag komt van verscheidene inwoners van de Lepelstraat en het Heiken.

1914 Uitbraak WO I

02/10/1914 Overlijden Karel Matheussen slachtoffer WO1 – Karel Matheussen, een jonge kerel uit de Lepelstraat wiens ouders en broers reeds vertrokken waren om zich in veiligheid te brengen, bleef alleen achter in het ouderlijk huis. Zolang de Belgische soldaten te Vorselaar waren, had hij hen goed geholpen. Hij bevoorraadde onze soldaten en stelde zijn huis te hunner beschikking. In plaats van de Belgische soldaten te volgen bij hun aftocht, bleef hij thuis. De Duitsers namen hem gevangen en voerden hem mee. Te Olen werd hij door de Duitse Krijgsraad ter dood veroordeeld. Duitse soldaten plaatsten hem tegen de muur van de pastorie en fusilleerden hem op 2 oktober 1914.

03/10/1914 Overlijden Constant van Raemdonck

1918 Einde WO I

26/08/1920 De Zusters van Vorselaar vieren hun 100-jarig bestaan. Het jubelfeest wordt voorgezeten door Kardinaal Mercier. Tot de genodigden behoren o.m. Mgr. Van Roey, de familie van de stichteres van het klooster: Gravin Eulalie van de Werve, Graaf en Gravin Octave van de Werve, Baron Eduard de Borrekens en zijn echtgenote Gravin Marie van de Werve met hun zoon, Raymond de Borrekens, de onderwijzers van Vorselaar.

1920-1939 In het dorp werden ook de Lepelstraat, de Kerkstraat, de Kuiperstraat en de Boulevard gekasseid. Vaak echter sloeg een paard op hol door het geluid van een puffende auto.

06/06/1925 Frans Boutmans wordt priester gewijd in Mechelen en draagt zijn eremis op in onze parochiekerk op 8 juni. De familie Boutmans woonde in de Lepelstraat.

1925-1927 Henri Verbeeck vertrekt naar Vaticaan in kader van het Heilig Jaar

13/04/1926 Viering Van Roey – aanstelling als Aartsbisschop

21/08/1927 Viering Van Roey – aanstelling als kardinaal

18/04/1929 Inzegening nieuw Noviciaatsgebouw

14/10/1929 Josephus Verbeeck (“Boerke Kerremaekers”) vermoord

1932 Jan Verhoeven kreeg zijn vergunning en begon met zijn cinemazaal “Reo” in de Lepelstraat

12/05/1935 ”Op Zondag 19 Mei wordt er in de cinemazaal bij ”De Jakke” een voorstelling gegeven ten voordele van het liefdadig werk hunner Majesteitde Koning en de Koningin van België, ter hulpverlening aan de meest noodlijdenden van de heerschende crisis. Het Komiteit doet een dringende oproep aan de liefdadige bevolking van Vorsselaar.”

1940 Uitbraak WO II

1939-1940 Eerste keer een burgemeester in de Lepelstraat: Jan Verhoeven werd voor een klein jaartje ad-interim burgemeester in Vorselaar (tot eind 1940).

1945 Einde WO II + Bevrijdingsstoet na WO II

14/08/1946 Huwelijk Jozef Van Beirendonck en Ilona Juhasz in de Lepelstraat: bekijk de oude film (1946): https://youtu.be/bImvVY3ryAo

1947 Viering Van Roey – 50j priester

25/04/1948 “Een ark werd opgesteld in de Lepelstraat te Vorselaar ter verwelkoming van de nieuwe pastoor E.H. De Schutter. Van 13 december 1938 was hij onderpastoor te Vorselaar. Op 15 april 1948 werd hij pastoor benoemd. Hij overleed in 1970.” –> bekijk de oude film (1948): https://youtu.be/Y387Tx24zuk

04/1951 Eerste misviering van priester Jan Van Beirendonck à bekijk de oude film (1951): https://youtu.be/Zb3Gbh41cFs

19/08/1951 Viering Van Roey – 25j kardinaal

08/08/1956 Geboorte Liliane Valckx, 7^e dochter in het gezin van “Meester Valckx”

19/07/1957 Café verandert van eigenaar. René was geïnteresseerd in film maar ook in techniek en nam de cinema over van de toenmalige drie uitbaters (waaronder zijn vader Jan Baptist Verhoeven). Josée Engelen (echtgenoot René Verhoeven) kocht het café met cinema over van Frans Peeters, zijn echtgenote Maria Delphina Celis en van hun dochter Maria Josepha Peeters, echtgenote van Lodewijk Jan Neefs.

09/11/1957 De nieuwe cinema REO werd heropend op 9/11/1957. De eerste film die er werd vertoond was ‘The king and I’ met Yul Brunner en Deborah Kerr.

27/05/1960 Eerste diamanten huwelijk (60 jaar) in Vorselaar: Karel Somers (Charel Bet) en Emma Celis (Emma van de Hoef) zijn 60 jaar gehuwd.

29/01/1961 Zuster Serafina (Imelda Moons), van de Gasthuiszusters Augustinessen van Lier, vertrekt naar Congo. Zij is de dochter van Gust en Irma Wuyts uit de Lepelstraat.

22/04/1961 Inhuldiging school door Mgr. Suenens (en laatste bezoek Kardinaal aan Vorselaar)

06/08/1961 Overlijden Kardinaal Van Roey

22/10/1961 In de Lepelstraat wordt het geboortehuis van Kardinaal Van Roey afgebroken. De Zusters zullen hier een nieuwe vleugel van de school laten bouwen (de glazen blok van de Lepelstraat). De “familiale school” zal hierin onder gebracht worden.

16/02/1962 In de Lepelstraat wordt de eerste steen gelegd van het gebouw waarin de Beroepsschool wordt ondergebracht.

13/05/1962 “Sinds het meimaand is geworden, zijn de Lourdes- en Scherpenheuvelbedevaarten uit de lucht gevallen. Poelman Car van Vorselaar kocht een ultramoderne autocar voor grote verplaatsingen. Sooike Poelmans vertrok er zaterdag 5 mei voor de eerste maal mee en … natuurlijk naar Lourdes. Deze car is werkelijk een laatste snufje en gelijkt aan een rijdende moderne en goed ingerichte villa.” (Uit Het Kempenland van zondag 13 mei 1962)

1964 (Jaarlijkse) processie gefilmd; te bekijken op onze kiosk thv Lepelstraat 35 (CRELAN/ABG)

10/05/1964 De eerste communie vindt voor het eerst plaats in de nieuwe “Paschakapel” van de Zusters

03/10/1964 Stoet voor Ward Sels, Christiane Geerts (beiden kampioen van België) en Roza Sels (3^e WK)

1965 Een uitgeregende editie van de processie (“de vorige regeneditie was in 1939″)

Eind 1960 Aanleg eerste riolering in de Lepelstraat door een firma uit Ravels. Heel leuk voor de buurtbewoners want ze mochten mee op de kraan zitten. De zandbergen werden als een soort crossparcours gebruikt. Frans Van Soom had de walsmachine aangezet. Vader Van Soom kwam snel ter hulp schieten en kon een groot drama voorkomen. Beluister het verhaal hier: www.youtube.com/watch?v=1iotr-WnyrY.

1967 Sluiting cinema en opname van het cinema-gebouw in de nieuwbouwplannen. De cinema wordt gedeeltelijk afgebroken en gedeeltelijk opgenomen in een nieuw gebouw tot één groot hoekpand voor handel en wonen. De nieuwe winkel wordt in 1969 geopend en door Josée Engelen, vrouw van René Verhoeven uitgebaat.

21/03/1968 In de Lepelstraat wordt in het gezin August Janssens-Leysen een zevende dochter geboren. Namens Hare Majesteit Koningin Fabiola neemt mevrouw Barones de Borrekens het meterschap waar. Het kindje krijgt de naam Fabiola Jeanine Emilia.

1970 Stoet voor Karel Sels door de Lepelstraat

10/07/1970 In aanwezigheid van 1300 zusters wordt het 150-jarig bestaan van de zusters gevierd

20/09/1970 Inhaling pastoor Vic Mertens: “De Lepelstraat en bij uitbreiding de ganse weg richting kerk is aangekleed met wimpels en bloemen. De nieuwe parochieherder pastoor Mertens wordt dat jaar namelijk feestelijk binnengehaald. Burgemeester De Borrekens neemt de honneurs waar terwijl “de gerre” de toegestroomde massa aan de kerk in bedwang houdt.”

16/07/1974 Bij een aanslag van de ETA op een tiental Spaanse autobussen op een busparking in Lourdes raakt een autocar van de firma Louis Poelmans zwaar beschadigd. Chauffeurs Marcel Van Looy, Achiel Celis en Marcel Leysen waren in Lourdes met een 100-tal bedevaarders.

29/10/1977 Huldiging Daniël Willems, kampioen van België bij de Liefhebbers

1978 Het jaar van het Dorp (met de uitgifte van een dorpskrant, elke maand)

03/09/1978 Karel De Wilde (° Vorselaar 09/12/1885, beter gekend als Sjarel Keunink) en Jeanette Van Rijmenant (° Vorselaar 01/10/1886, gekend als Netteke) vieren hun platina huwelijksjubileum: 70 jaar!

Winter 78-79 Door de barre winter kon je schaatsen in de straat

19/11/1979 Jan Verhoeven (°Vorselaar, 07/11/1889) overlijdt op 90-jarige leeftijd. Op sociaal en cultureel gebied heeft Jan veel betekend voor de gemeente. Hij was gehuwd met Mathilde Celis (Matil vd Jakke).

1986 Inhaling pastoor Raf Van Baarle

01/09/1987 Start verbouwingswerken noviciaat; klassen en keuken tussen hoofdgebouw en noviciaat verdwijnen

27/10/1987 Dokter Van Bockstal overlijdt en wordt hier op de begraafplaats in Vorselaar begraven.

12/11/1991 Jules Van Hoof (“Jules Crème-glace”) overlijdt. Gedurende vele jaren reed Jules met zijn ijskarretje door onze straat & gemeente. Met zijn optimisme en kwinkslag bracht Jules zijn waren aan de man. Een echte volksfiguur gaat heen.

1995 De hele congregatie viert het 175-jarig bestaan van de zusters

2000 Grote tentoonstelling “100 jaar Koninklijke Harmonie Verbroedering” in de REO

2000 Oprichting De Lepel

2002 Geschiedenisavond De Lepel

08/10/2006 2e keer een burgemeester in de Lepelstraat. Lieven Janssens zal 18 jaar lang burgemeester blijven tot eind 2024.

22/11/2007 Overlijden priester Jan Van Beirendonck

2010 Oprichting officiële vereniging en erkenning door gemeente

21/02/2011 Opstart facebookgroep “buurtvereniging De Lepel”

2013 Nacht van het Kempens Erfgoed De Lepel

20/10/2019 Uitstap naar de gemeente Lepelstraat

2019 Overlijden, door een dramatisch ongeval, van Ian Goormans (Lepelstraat 19 toen)

02/02/2020 Kardinaal De Kesel gaat voor in een feestviering tgv het 200-jarig bestaan van de zusters.

12/03/2020 Uitbraak Corona – pandemie en huisbezoekjes aan de buren

30/12/2022 Oudejaarstentje van “De Lepel” compleet vernield door de rukwinden tijdens de nacht voor oudjaar

2023-2024 Rioleringswerken: de straat krijgt nieuwe riolering, nieuwe wegenis, nieuwe stoepen en groenaanplantingen. Ook de naburige straten worden volledig heraangelegd.

31/08/2023 Overlijden Anna Dewinter, vrouw van Michel Van Beirendonck

2025 Jubileumjaar “25j De Lepel” met tentoonstelling

29/09/2025 Zomerfeest “25 jaar De Lepel”

05/05/2025 Overlijden rector André Goffinet

31/08/2025 Opening raamtentoonstelling “25 jaar De Lepel”

C. Bijzondere mensen én talenten in de straat

Er waren best heel wat bijzondere mensen in de straat. We hadden het hier in deze tentoonstelling al over de pastoors, dokter, kardinaal in de straat. Er zijn ook sportieve atleten en muzikanten.

Er woonden in de Lepelstraat ook bekende “onderwijzers” die vroeger toch ook nog echt veel aanzien hadden: bv. meester Bisschops die hier woonde in de Lepelstraat (vooraan rechts waar nu Thomas More Hogeschool staat, juffrouw Anna Van Beirendonck en meester Valckx (met zijn 7 dochters, waaronder “Liliane” genoemd naar Liliane Baels, de tweede vrouw van Leopold III).

Sylvie en Gillaine Valckx vertellen over vroeger: www.youtube.com/watch?v=1iotr-WnyrY.

De Lepelstraat was een straat van vele goede mensen en ook kleurrijke figuren: Jules Verbeeck en Elia Fil, Sjarel Frits en Kluits, Pegger en den Os, Stien Boer en Fien Toon, Jan Verhoeven en Jef Van Beylen, de Jakke, de Ré en ‘t Witteke, Sjarel Bet en Gust Van Buyten, Frans en Gust van An, Marie Boons, Roza van ‘t Spieke en Emma van Mil van ‘t Witteke, Lien Diels, Staf Boswachter en Felix Bruinkes, Amelie Puls, Mie Van Gestel en Linneke Keunink, Lien van Broek, Fien Boer en Rikus Boer, Melanie Van Laer, Mel Smedt en Marie Borremans, Flori Van Dijck, Ottobus en de Jas, Bertha Haksel, Stans Diels, Roos Segers, Sus Mees en Fien Gils … en de tientallen buren die ieder van jullie nog kan toevoegen.

We geven nog wat extra uitleg bij een aantal van hen hieronder:

(1) Dokter Van Bockstal

Dokter Frans-Jozef Emiel Van Bockstal werd geboren in het Brabantse Sint-Kwintens-Lennik in 1904. In de jaren twintig van de vorige eeuw kwamen er in de Kempen immers veel gevallen van TBC voor. Eerwaarde Moeder Kostka van het klooster ging via haar netwerk op zoek naar een goede dokter vermits er in Vorselaar nog geen geneesheer was. Op die manier kwam Bockstal in 1928 naar Vorselaar. Onze gemeente kreeg voor het eerst een eigen dokter. Hij vestigde zich in de Lepelstraat, in een huis rechts van het huis van ‘t Goddeke (Van den Brande), rechts van het huis waar tot vorig jaar de rector van de zusters woonde. Na de familie Van Bockstal woonde meester Bisschops daar. Deze woning en het geboortehuis van de kardinaal werden afgebroken in 1961 om plaats te maken voor de glazen bouw.

Later, in de jaren ’30 bouwde hij zelf een woning op de Markt. Een prachtig pareltje van de architectuur-stroming “de Nieuwe Zakelijkheid”. Het hoekpand op de grens tussen Lepelstraat en Markt werd recent mooi gerenoveerd. Het wordt nu gebruikt als sociale huisvesting. Dokter Van Bockstal voldeed als dokter ruimschoots aan de verwachtingen. Hij volgde met aandacht de medische vooruitgang en ging tot het uiterste voor zijn patiënten. Zo nam hij voor een doodzieke Vorselaarse patiënte contact op met het Engels leger en bekwam hij penicilline, dat toen nog niet was vrijgegeven omdat het nog in de testfase zat. Op die manier was hij de eerste dokter in België die dit geneesmiddel in de praktijk toepaste. Daarnaast was hij een opgemerkt figuur die zijn huisbezoeken per fiets, met de moto of met zijn gekende Volkswagen aflegde. Daarenboven was hij een fotograaf die de technische ontwikkelingen op de voet volgde. Hij overleed in 1987 en ligt hier op onze begraafplaats.

(2) Kardinaal Van Roey

Op 13 januari 1874 werd vooraan in de Lepelstraat Josephus Ernest Van Roey geboren. Later woonde de familie Van Roey in de Schranshoeve aan de Nieuwstraat. Groot was uiteraard de trots in Vorselaar, wanneer die jongen uit de Lepelstraat in 1926 Aartsbisschop en 1927 kardinaal werd en gedurende 34 jaar aan het hoofd stond van de Kerk in België. Zijn rol is uitgebreid beschreven in een aparte tentoonstelling die we maakten ter gelegenheid van de geschiedenisavond van De Lepel in 2013.

Via www.kempenserfgoed.be kan je de virtuele tentoonstelling nog bekijken. We mogen fier zijn op zo’n prominente Belg in onze straat. De Lepelstraat zond toen haar zonen uit.

(3) Louis Neefs

De gebroeders Frans en August Peeters (Frans en Gust van An). Gust Peeters (Gust van An) hadden een diamantslijperij vooraan in de Dijkstraat (thans “Dijkbaan”). Frans baatte er een tijdje een cinema uit, die heette: “bij de Jakke“. Later zou Jan Verhoeven de draad weer opnemen en zou dat de cinema “Reo” worden. Toen was er aan de bioscoop al een café verbonden. De ingang van dit café en dus ook van de cinema was gelegen in het fotowinkeltje dat nu reeds een aantal jaren gesloten is en momenteel gerenoveerd wordt tot gezinswoning, naast het gebouw van de Delta Lloyd-bank die vorig jaar ook gesloten werd. Louis Neefs, een monument in de Vlaamse zangwereld, was een regelmatige bezoeker van de Lepelstraat gezien zijn grootouders hier woonden.

Het is geweten dat de kleine Louis vaak met zijn ouders op bezoek kwam bij zijn grootouders in de Lepelstraat. De bengels van de straat hadden er genoegen in om de kleine Louis, die altijd netjes gekleed was, door de plassen en het slijk te jagen. Louis Neefs verongelukte te Lier op kerstdag 1980.

–> Het bekende lied “Mijn dorp in de Kempen” van Louis Neefs: https://www.youtube.com/watch?v=75rYd9zBSRE

(4) Bobby Ranger

Louis Neefs was vaak te gast in onze straat maar ook hier in Vorselaar zelf woonden enkele artiesten die Vlaamse hits scoorden. Zangeres Samantha (= Christiane Bervoets) woonde hier in de Heuf en in onze eigen straat groeide Bobby Ranger op. Zanger Bobby Ranger, alias Aloïs Verhoeven uit Vorselaar, wordt dit jaar 79. Hij was de zoon van Frans Verhoeven en Jeanne Landuyt en is geboren & getogen in zijn ouderlijk huis hier ter hoogte van Lepelstraat 57. Marleen Verhoeven is de zus van Alois.

Hij speelde al vanaf 1962 in het dansorkest The Vickings, dat later de begeleidingsgroep werd van Bobby. Zijn eerste Engelstalige singletje ‘When You marry me’ dateert uit 1965. Bobby, die dozijnen liedjes opnam en ook schreef, opnam en produceerde voor heel wat andere artiesten, is altijd Vlaams en Engelstalig liedjesmateriaal blijven afwisselen. “Beautiful Sleeper” was zijn eerste internationale nummer. In het collectieve geheugen zijn van hem enkele meezingers bewaard als ‘Klappen, stampen, fluiten’ en de kampvuurklassieker ‘Singing hi hi jippie jippie jee’. Beluister hier het lied ‘Klappen, stampen, fluiten’ van Bobby Ranger: https://www.youtube.com/watch?v=UCjBumAjKTM

(5) Frans Verhoeven

Bobby Ranger had zijn talent van geen vreemden want zijn vader was de “Bobbejaan van het straat”. Frans was gehuwd met zijn lieve, hard werkende, vrouw Jeanne Landuyt. Samen woonden ze in hun huis aan Lepelstraat 57. Ze hadden een grote betonnen paddenstoel in hun tuin gezet. Daar werden klassiek de foto’s (bv. voor de communie van de kinderen) genomen. Frans was een echte dorpsfiguur. Hij vermaakte menig Vorselarenaar met zijn grappen, liedjes, vertellingen, enz. Hij was ook één van die eerste inwoners die een videocamera had en daarmee zijn eigen filmpjes maakte. Frans had ook zijn eigen aapje: Chip. Samen met het aapje deed hij kunstjes. ’s Avonds aan “de beus” was Frans steevast ook de verteller van dienst.

(6) René Verhoeven

René Verhoeven bouwde samen met zijn vrouw Josée Engelen een prachtige zaak uit. René Verhoeven was de zoon van Jan (Baptist) Verhoeven en Mathilde Celis. Vanaf 1939 na het beëindigen van zijn studies, werkt René bij zijn vader in de zaak. Jan was een gekende diamantair (handel en fabricatie), gevestigd aan Riemenstraat 25 (waar de voorbije jaren nog bakkerij A Tatin was gevestigd). Tijdens de oorlogsjaren 1940 tot 1945 voerde hij 14 maanden legerdienst uit. In 1950 huwde René met Josée Engelen (uit Antwerpen, maar met roots in de Kempen). Haar moeder was Nini Hermans, dochter van Ford-garage Hermans in Herentals.

René bouwde achteraan in de tuin van vader Verhoeven een woning waar hij en zijn vrouw gingen wonen. Vanaf 1951 was hij zelfstandige diamantfabrikant. René was geïnteresseerd in film maar ook in techniek en nam samen met Josée de cinema over van de toenmalige drie uitbaters (waaronder zijn vader Jan Verhoeven). De cinemazaal kreeg met de nieuwe eigenaar een grondige renovatie en een aparte eigen toegang langs de Lepelstraat, los van het cafégebouw. En werd aangepast voor cinemascope projectie. René stond operator René Valckx bij in de cinema. Josée richtte zich nadien op een eigen elektrowinkel (REO, later Eldi). Echtgenoot René hielp voor de technische en elektrische apparaten.

(7) Ook nu is er veel talent in de straat …

Doorheen de jaren, maar ook nu schuilt er heel wat talent in de straat. We spraken al over de vele geestelijken in de Lepelstraat maar er zijn ook sportieve atleten en muzikanten/artiesten.

Sportieve atleten (onder meer Marcel Leysen, Jef Janssens en Elfje Willemsen).

>> Marcel Leysen: geboren en getogen Vorselarenaar. Woonde in onze straat in het huis met huidige nummer 53. Marcel was een prima voetballer. Onze gemeente kent trouwens heel wat goede voetballers. Denk maar aan Lucien Olieslagers (gouden schoen), Werner Valckx, Jos Melis (o.a. bij AA Gent), Werry Sels, Lucien Meerts, Nick Willems, enz …

OG Vorselaar, de voetbalploeg, beleefde in de jaren ’50 een absoluut hoogtepunt met zeer getalenteerde spelers. Zie ook het boek ter gelegenheid van 100 jaar OG Vorselaar. Vorselaar speelde een tijdje in de hogere voetbalklasse. Het was de periode van het voorzitterschap van “Jules van de Kleine Keizer” (Jules Celis). O.a. Kamiel Van Looy (Kamiel Hotteman), Fonske van Chelle (Pandelaers), de Perrekens, Sus van den Extreim, en ook Marcel Leysen uit onze straat. Marcel woonde naast Jef Verbeeck en Marie Klep. Er stond vaak een bus van Poelman Cars voor de deur, want Marcel was bijna heel zijn leven chauffeur bij Louis en later zoon Ronny Poelmans.

>> Jef Janssens: Jef – De Snep – Janssens is een gekende Vorselarenaar. Jef was bouwaannemer en -samen met bv. Jos Van de Vel- één van de sportmecenassen hier in Vorselaar. Jef woonde lang hier in de Lepelstraat, in het achterste stuk van de Lepelstraat tegen het Hofeinde/Keizershofstraat. Hij had er ook zijn eigen bouwonderneming en winkel.

Jef had zelf ook sportief talent. Hij deed aan judo en deed dat erg goed. Op 23 april 1967 werd Jef Belgisch Kampioen in de klasse tot 70 kg. Een bijzondere dag want op exact dezelfde dag werd ook zijn zoon Jacques geboren.

>> Elfje Willemsen: werd geboren te Turnhout op 11 januari 1985. In haar jeugd deed ze aanvankelijk aan atletiek en volleybal, met meerdere Belgische records en nationale titels speerwerpen bij de jeugdcategorieën. In 2005 kwam ze in het bobsleeën terecht na een experiment van Canvas. Na haar carrière als speerwerpster stapte ze over naar het bobsleeën als pilote van de Belgian Bullets. Elfje werd pilote van een tweemansbob in de internationale bobsleesport. Tijdens de wereldbekerwedstrijd van Winterberg haalde ze de BOIC-limiet om deel te mogen nemen aan de Olympische Spelen van 2010 in Vancouver. Elfje werd ieder jaar beter en op de volgende Winterspelen in 2014 van Sotsji werd ze 6e, samen met remster Hanna Mariën. Hanna is geboren in Herentals en behaalde een gouden medaille op de Olympische Zomerspelen in Peking (2008) en een bronzen medaille op de wereldkampioenschappen in Osaka (2007), telkens met de Belgische 4 x 100 m estafetteploeg.

In 2016 behaalde Elfje een zilveren medaille op het EK bobsleeën. Pyeongchang was haar derde en laatste deelname aan de Winterspelen. In december 2018 zette ze een punt achter haar carrière. Nadien werd ze coach in het bobsleeën. Sinds enkele jaren woont Elfje in de Lepelstraat. Dit jaar huwde Elfje met haar man Kevin Dufraing.

Muzikanten/artiesten zoals Alois Verhoeven (“Bobby Ranger”), Louis Neefs en Frans Anthonis.

Bobby Ranger en Louis Neefs komen in onze tentoonstelling al uitgebreid aan bod. Zangeres “Samantha” (bekend van het nummer “Eviva Espana”) woonde hier ook een tijdje in de Heuf. Haar echte naam was Christiane Bervoets. We focussen hier ook even op Frans Anthonis.

Frans Anthonis was de zoon van Jeanne Vlas (Borremans) en Jos Anthonis. Hij woonde lang in de Lepelstraat en kent de “Perruche” (fonetisch uitgesproken als de “Parus”) en de cinema “REO” nog goed. Na de Lepelstraat verhuisde hij naar de Van de Wervelaan en nadien weg uit Vorselaar. à Beluister hier een interview: Zie www.youtube.com/watch?v=1iotr-WnyrY.

Frans Anthonis, Albert Thys (~ familie Thys Vorselaar) samen met “The Explosions”, foto genomen bij sponsor Jos Van de Vel (VDV Brandstoffen). Hij is een fantastisch muzikant die bij The Explosions en veel professionele bands gitaar speelde/speelt:
– countryband Arizona en The Dukes
– Henk Van Monfoort (bekend van “Op de purp’re hei”, een nummer dat in 1977 twee weken op nummer 1 stond in de Vlaamse top tien)
– Eddy Smets (die de “Ontdek de ster”-wedstrijd op BRT won in 1965 > hij bouwde zijn eigen orkest “De Amigo’s”)
– Marc Dex (vader van Barbara Dex en bekend van de wedstrijd Canzonissima, zijn orkest “The Ruby’s” – hij won in 1975 de Radio2-zomerhit met “Papa wanneer kom je thuis”).

Nog veel muzikaal talent in de straat

Daarnaast waren er ook allerlei kleine bandjes die plezier brachten in de straat. De veelzijdige “Bobbejaan van ’t straat” was Frans Verhoeven, de vader van Alois (Bobby Ranger). Een fantastisch polyvalente man, een geboren entertainer zoals we in Vorselaar bijvoorbeeld ook Jan Vervoort kennen.

Frans was bijvoorbeeld in het café / parochiecentrum bij Charel (Van Oeckel ) & Lucienne (Goovaerts) te zien en zorgde daar voor de leut en het plezier. Soms nam hij zijn aapje mee, “Chip”. Hij maakte ook zijn eigen filmpjes en speelde die af voor de buren, op de garagepoort. De buurt kwam vaak bijeen in de straat, aan “de beus” (een bank waar de buren een babbeltje sloegen en de voorbije dag evalueerden … de tijd dat er nog geen of minder TV en sociale media was).

Ook nu zijn er heel wat talenten in de straat. In muziek, toneel, musical, enzovoort. Denk maar aan Jan Wouters (contratenor).

Er is ook de familie Verboven waarvan bv. zoon Kristof in verschillende muziekbandjes meespeelde. Ook de zussen Natalie, Vanessa en Liesje zijn allemaal muzikaal. Kristof, Vanessa en Liesje maakten deel uit van de band “De Wouwers” die zelfs een eigen liedje maakten over de Lepelstraat.

Zie https://youtu.be/3p3IJu85aQw?si=_Lkn987-QeX94Zlk – een liedje over de Lepelstraat zelf door “De Wouwers” gemaakt

Erg geliefd en getalenteerd zijn ook de gebroeders De Cnodder (Stefan en Dominic, aka “De Sopkes”, genoemd naar vader Staf Sop en grootvader Gutte Sop). Zij spelen in tal van bands en gebruiken hun veelzijdig muzikaal talent (drums én zang), soms samen met zus Daniëlle. Daniëlle is lead zangeres in een aantal settings en de voorbije jaren ook vaste backing vocalist bij Johnny Logan, drievoudig winnaar van het Eurosongfestival. Hij won twee keer als uitvoerend artiest (in 1980 en 1987) en een keer als schrijver van het winnende lied (in 1992). Dominic en Stefan wonen allebei in de Lepelstraat.

Ook de jongste bewoners in de straat (bv. Féliz Van den Broeck, Naud Cambré, en vele anderen) zijn een waarborg dat ook in de toekomst de straat blijft leven. We zijn lang niet volledig natuurlijk. Zoveel mensen, zoveel talenten … samen bouwen we aan één straat, één gemeenschap!

(8) En natuurlijk worden velen gemist in de Lepelstraat …

Een belangrijke dame uit de Lepelstraat was Roza Verbeeck (‘Roza van ’t Spieke’). Zij woonde bij haar zus (huisnummer 45). Ze was zwaar gehandicapt, kon amper stappen zetten en lag steeds te bed. Ze kwam ook wekelijks (met haar ligbed! én door weer en wind) naar de kerk. Zij was gedurende jaren voorzitter van KVG. Ze kende veel mensen van KVG (regionaal en nationaal) en regelde per telefoon en brief allerlei zaken voor de gehandicapten en zieken in Vorselaar. Zeer kranige madam.

D. Grote families en de bijnamen

(1) Families met 7 kinderen

Het was ook goed leven hier in de straat. De Lepelstraat was de plaats van “grote gezinnen“. Er waren gezinnen met zeven (bij Jules Verbeeck en de familie Tuerlinckx), negen (bij de familie Poste) en tien kinderen (bij Boerke Kerremaekers). De familie Van Beirendonck spande de kroon met elf kinderen. Tijdens de vorige eeuw vierde de Lepelstraat tot driemaal toe het peterschap of het meterschap van het Koninklijk Paleis, bij de geboorte van een 7^e zoon of dochter:

1) Bij Meester Karel Valckx en Marieke Suys. Zij woonden ter hoogte van huidige Lepelstraat nr. 73. Hij kreeg met zijn vrouw 7 dochters. De 7^e dochter werd geboren op 8/8/1956 en werd Liliane genoemd: naar Liliane Baels, de tweede vrouw van Leopold III.

2) Gust Janssens (Gutte Wibus) en zijn vrouw Margriet Leysen kregen (onder meer) 7 dochters. Zij woonden samen in het hoekhuis ter hoogte van Lepelstraat 11 nu. De zevende dochter kreeg de naam Fabiola, naar koningin Fabiola, de vrouw van Boudewijn. Namens Hare Majesteit Koningin Fabiola neemt mevrouw Barones de Borrekens het meterschap waar. Het kindje krijgt de namen Fabiola Jeanine Emilia. Fabiola wordt nu Jo genoemd hier in Vorselaar. Ze werd geboren op 21/03/1968.

3) In de familie Désiré Celis-Somers (“van de Ré) werd een zevende zoon geboren op 25 maart 1906. Die kreeg de naam Leopold, cf. koning Leopold II toen.

(2) Families en hun bijnamen

Er waren heel wat families die generaties lang in de Lepelstraat bleven wonen. We sommen hieronder enkele families uit de Lepelstraat op. De lijst is lang niet exhaustief maar bevat vooral enkele familienamen die vaak in de teksten van de Heemkundige Kring, het boek “De Vorselaarse Veissemkes” (met heel wat anekdotes), enz. voorkomen.

Verhoeven (bv. Jan Verhoeven, René Verhoeven, Frans Verhoeven
Van Soom (bv. Peer en Rem Van Soom)
Valckx (bv. van Meester Valckx)
Bisschops (bv. van Meester Bisschops)
Van Beirendonck (bv. Michel Van Beirendonck)
Liekens (bv. Staf, Liliane en Greet Liekens)
Landuyt (bv. Jeanne en Til Landuyt)
Van Roey (bv. toenmalige burgemeester, de secretaris, de kardinaal)
Gils (bv. Fien Gils)
Van Laer
Borremans
Van Beylen
Bogemans

Al even gebruikelijk waren de bijnamen “(toenamen”). Sommige mensen kennen ze niet met de echte naam … maar enkel met hun gekende bijnaam die in Vorselaar werd gebruikt. Vic en Makke “Boer”, Jeanne & Julia “Vlas”, die van Pijkes, de mannen van “de Ré”, Gust “van An”, den Drol, “van Poste”, …

Boer = Verbeeck (bv. Stien, Zjul, Rikes, Louis, Makke Boer)
Bet = Somers (bv. Sjarel Bet, ook voor familie “Van Lommel” gebruikt)
Perruche = Wuyts (Maria Wuyts = “de Perruche”)
Bruinkes = Bruynseels (bv. Mie Bruinkens)
Ottobus = Geerts (specifiek voor Louis Ottobus)
Fil = Van den Broeck (bv. Mil Fil = vader meester Rik Van den Broeck)
Frits = Van den Broeck (bv. Jos en Sjarel Frits)
De Mette = Meerts
Van ’t Meulderke = Van Hool (bv. Frans Van Hool, de Maalder)
Keunink = De Wilde (bv. Sjarel Keunink is Karel De Wilde)
Pluym = Gebruers (bv. Charel Pluym = Karel Gebruers, vader van Mizel Gebruers die ook in de Lepelstraat woonde)
Van Remme = Van Doninck (bv. Lin van Remme)
Toon = Keersmaekers (bv. Fien Toon)
Kerremaekers = Verbeeck (bv. Vik Kerremaekers)
Van An = Peeters (bv. Tuur Van An)
Post = Peeters (bv. Julienne Post, Tuur Post)
Wibus = Janssens (bv. Gutte en Louis Wibus)
Vlas = Borremans (bv. Jeanne & Julia Vlas)
Boom = Baum (bv. Stanie Baum)
Stoemp = Destombes (bv. Beir Stoemp, Albert Destombes)
Van ‘t Goddeke = Van den Branden (bv. Charel van ’t Goddeke)
Drol = Moons (bv. Gust Drol)
Pijkes = Wouters (bv. Chris van Pijkes)
Van de Ré = Celis (bv. Leopold van de Ré)
Pegger = Van de Vel (bv. de Witte Pegger)
Hotteman = Van Looy (bv. Mit Hotteman)
Snep = Janssens (bouwwerken Gust Janssens en zonen in de Lepelstraat = Gustje Snep)
Kluits = Jacobs (bv. Sooi Kluits)
’t Witteke = Celis (specifiek voor café ’t Witteke = Ludovicus Celis)
Haksel = Hackselmans (bv. “Mit Haksel” was de vrouw van Rikes Boer, moeder van Makke/moemoe van Zjul Van Hove; zus Bertha Haksel was de moeder van Dré Danneels)

Niet alleen in de Lepelstraat gebruikten ze bijnamen. Een bloemlezing:

Moefel en Sop = De Cnodder (bv. Gutte Sop)
Van Nante = Moorkens (bv. Rikus of Jef Van Nante)
Van Chelle en Perrekens = Pandelaers (bv. Louis Van Chelle)
Paa = Claes (bv. Gusje Paa)
Bor = Van Tendeloo (bv. Wiske Bor)
Cavo = Wouters (bv. Sus Cavo)
Schalck = Moorkens (bv. Jef Schalk)
Spek = Van Echelpoel (bv. Jakke Spek)
Van de Plo = Van Hove (bv. Ludwig Van de Plo)
Van den Extreim = Valckx (bv. Sus en Maria Van den Extreim)
Van Franne = Van de Vel (bv. Louis van Franne)
Van Gillekens = Van den Broeck (bv. Jef Van Gillekens)
Tut = Moons (bv. Gust Moons = den Tut, zoon Jan was “Janneke Tut”)
Pruis = Thielemans (bv. Frans Thielemans = de Pruis, van het Vispluk)
Van Toeëre = Van der Vloet (bv. schapenherder Charel Van Toeëre)
Rubens = Van Looy (bv. Frans Van Looy, met zijn schildershoed, was “de Rubens”)
Van de grote keizer = Van Eyndt (bv. Felix Van Eyndt)
Van de kleine keizer = Celis (Jules van de kleine keizer, vader van notaris Richard Celis)
Smierens = Goovaerts (bv. Imelda Goovaerts die samen met haar man Coste Olieslagers nog de café aan de cinema uitbaatte)
Poone = Van Looy; Toonkes/Tokes = Wellens; en zo kunnen we nog wel even doorgaan.

E. Anekdotes en verhalen “van vroeger”

(1) Plezier en vertier

In de Lepelstraat lag ook een stuk van het Vorselaarse ontspanningsleven. Jan Verhoeven, getrouwd met Mathilde Celis (of Mathil van de Jakke), richtte hier de cinemazaal ‘REO’ in (voorheen “De Jakke”). Bij den Hotteman lag den theater boven de varkensstallen en bij “de Jakke” stonden er koeien onder den theater. Je kon dat soms zien, horen en ruiken wanneer je naar de film kwam kijken. Tijdens de pauze van de film stak iedereen de straat over om bij Sooi en Marie Boons een ijsje te kopen.

De Lepelstraat telde (voor zover we kunnen achterhalen) in de loop van vorige eeuw 11 cafés. Naast de cinema en de cafés was er ook gewoon de dagdagelijkse leut:

in den diamant (tijdens het slijpen, met het zingen van het slijpersliedje en het vieren van de speciale feestdagen zoals Jom Kippoer begin oktober)
door Jules Crèmeglace die langskwam en de kinderen uit de straat voorzag van een bolletje ijs voor een kwartje (nadien één frank)
via de fratsen van de jongelui uit de straat
de muzikanten die samen een orkestje bouwden
de gastvrijheid bij mekaar (buren liepen langs de achterdeur voortdurend bij mekaar binnen)
via de babbels aan “de beus”

(2) Rondom de cinema & club “1302”

De Perruche, en de cinema, waren plekken om af te spreken. Soms ook om dingen te doen die moeder of vader beter niet wisten. In de tekst over de gebouwen en architectuur schreven we al veel van de geschiedenis van de cinema. Toen de cinema heropende na de verbouwing (op 9/11/1957) was de eerste film die er werd vertoond ‘The king and I’ met Yul Brunner en Deborah Kerr. Er waren avondvertoningen op maandag, donderdag, zaterdag en zondag, op zondag bijkomend ook een namiddagvertoning. Tijdens de pauze was er vooraan in de hal het winkeltje open met wat snoep e.d. en achteraan in de zaal in een apart gedeelte een klein cafeetje, open tijdens de pauze en tot even na de filmvertoning. Onder de pauze werd er ‘frisco’ verkocht.

Aan de voorzijde met de nieuwe ingang werd een ruim portaal voorzien met aan beide zijmuren affichekasten met de aankondiging van nieuwe films en foto’s van scènes uit de dan vertoonde film. Frans Peeters de vroegere eigenaar hielp af en toe nog. Hij prikte de foto’s van de films op de borden in de etalagekasten. Het gebeurde wel eens dat men vaststelde dat sommige foto’s ondersteboven hingen.

Naar aanleiding van de cinema werd in de Lepelstraat ook “Club 1302” boven de doopvont gehouden. 1302. Een groepje leeftijdsgenoten uit de straat (van het geboortejaar 1950-1951-1952-1953, waaronder Marleen Verhoeven, Henri Verbeeck, Jef Van Rooy, Ilse Verhoeven, Gaby Smouts, Mizel Gebruers, Agnes en/of Heidi Verhoeven, Maria/Hilde/Sylvie Valckx, e.a.) spraken af onder het podium van de cinema om samen iets te drinken en muziek te beluisteren … en wie weet over wat allemaal te praten. Het was ontstaan uit een andere vereniging: de VKSJ / KSA. Ze hadden zelfs hun eigen lidkaart (met geel en zwart). Het wachtwoord was … u kunt het raden: “Guldensporenslag”.

Rik Verbeeck vertelt over “club 1302”: https://youtu.be/MabdEbgYK2U.

De operatoren in de cinema (bv. Jef Moorkens (Van Nante), René Valckx, René Verhoeven zelf) moeten wellicht wel iets door hebben gehad … toch bleef de club lang nog een geheim.

(3) “Beestenboel”
Ook dieren zijn een constante in de tientallen verhalen die we te horen kregen van de (voormalige) Lepelstraat-bewoners.

Zo was er het aapje “Chip” van Frans Verhoeven: die deden samen kunstjes (bv. op hun handen gaan staan). Ze waren hier in de straat maar ook op de kermis of bij Charel Van Oeckel & Lucienne Goovaerts (Smierens) te zien bijvoorbeeld.

Ringo was een grote hond in de Lepelstraat die keer op keer ontsnapte. Op de dag dat Ringo er niet meer was, was iedereen stiekem blij dat ze van die grote loebas af waren geraakt … want als hij ontsnapte, plaste hij bij iedereen gewoon mee op het terras of tegen de gevel.

Bij de Perruche hadden ze thuis een ezel en een varken. De ezel kreeg steevast het toogvocht toebedeeld … wat soms tot rare toestanden en gebalk leidde. Het varken werd zelfs gebruikt om wedstrijden mee te doen, bijvoorbeeld bij de kermis. Dan wordt het varken zat gevoederd en nadien was het kwestie om met het varken op de kruiwagen zo lang mogen op een parcours rond te rijden zonder dat het varken eraf zou springen.
–> Maria Van den Broeck (Marie) vertelt over “de Perruche”: https://youtu.be/MabdEbgYK2U.

En aan de Perruche werden wel meer streken (“toeren”) uitgehaald. Tijdens Vorselaar kermis was er elk jaar een hanekap. De koord werd dan gespannen tussen het huis van Makke Boer (nu Lepelstraat 63) en de Perruche (nu Lepelstraat 60). Klein detail: als er dan toch al eens een vrachtwagen of grote kar moest passeren, moesten de begeleiders van de hanekap eerst met stokken of een gaffel de koord omhoog duwen om de wagen eronder te laten rijden.
Bij de familie Liekens zat een een geit. Liliane Liekens vertelt nog vol nostalgie over de momenten dat Jules Crèmeglace (Jules Van Hoof, de vader van Eddy Van Hoof en grootvader van Marina Van Hoof, de overgrootvader van Jolien van restaurant De Wingerd) langskwam met zijn triporteur. Dan mochten de kinderen af en toe al eens een ijsje nemen van moeder/vader. Op een gegeven moment had Jules Crèmeglace net nog een klein schepje over in zijn bak; niet de moeite om nog verder te gaan verkopen. Hij besloot het ijs aan de geit te geven en … die luste dat wonderwel.
En dan waren er nog de koeien uit de straat. Een jaarlijkse traditie was de verplaatsing van de koeien van Rem Van Soom naar de weide op het Heiken. Jef Van Thielen en soms ook Zjul Van Hove (de zoon van Makke Boer) mochten dan helpen. De ‘tocht te voet’ was een ware attractie … nu in deze tijd niet meer in te denken. Tot begin jaren ‘2000 verliep dat nochtans elk jaar nog zo.

Julien (Zjul) Van Hove met de koe van Rem Van Soom

Jef Van Thielen zelf had ook een paar koeien. In een bepaald jaar had hij pech met een nieuw kalfje. Het koetje had een afwijking aan één van de poten en kon niet fatsoenlijk stappen. Jef wou de ‘manke’ koe toch alle kansen geven om ze te laten opgroeien en gaf de koe zelf melk met de papfles. Jef was echter druk bezet. Naast zijn dagtaak als chauffeur bij Pollet was hij op dat moment ook volop aan het helpen bij “den bouw” van zijn dochter Ria in buurgemeente Lille. Jef vond er niets beter op dan de koe dan maar mee te nemen in de koffer van de auto en ze daar af en toe wat pap bij te geven.

> Het was dus een beestenboel in de Lepelstraat. En dan zwijgen we nog over Elza, de leeuw van den Dokus. Elza vond later een tweede leven in Planckendael.

(4) Anekdotes “verteld door de inwoners zelf

a. De peren van Til Landuyt
Beir Stoemp (Albert Destombes) en Til Landuyt (Mathilde) hadden een mooie perenboom in hun tuin staan. Elk jaar was er de traditie dat Til de eerste peren plukte uit de boom. Ze deelden die met de familie en buren. Bijvoorbeeld met de zus van Til, Jeanne, die naast hen woonden. Frans Verhoeven, “den Bobbejaan van het straat” was een entertainer eerste klas. Hij zorgde niet alleen voor leut en plezier in de straat (en zelfs het hele dorp) maar was ook amateur-cameraman. De oude super8-filmpjes die hij creëerde, werden bewerkt om ze dan te tonen aan vrienden en buren (geprojecteerd op de garagepoort). Frans had het plan opgevat om Til “in het geniep” te filmen terwijl zij de peren uit de boom plukte. Hij zou dat ’s avonds dan tonen in de filmvoorstelling van de dag. Daarmee was het plan van Frans echter nog niet klaar. Hij liet de filmspoel achterstevoren lopen zodat Til de peren terug aan de boom hing.

b. Den OMO ipv OZO
Gust van Fien Gils kwam naar de winkel bij ‘de Liekens’ maar dat was niet zijn favoriete activiteit. Hij wilde zijn Fien graag eens beet nemen, vooral in de hoop dat hij van het winkelen vanaf was. Fien vroeg hem OZO vet te kopen om frietjes te bakken. Gust had er niet beter op gevonden dan OMO te kopen, toen een bekend merk van waspoeder. Hij vroeg aan “de Liekens” om niks te verklappen tegen zijn Fien als het schuimende frieten werden.

Liliane Liekens vertelt over de “bevroren buik” van Irma en over den OMO. Bekijk hier enkele anekdotes in het interview met inwoners van vroeger: www.youtube.com/watch?v=1iotr-WnyrY.

c. Stiekem lachen met de militaire oefeningen in WO II
Bij de Duitse bezetting werden heel wat panden mee opgeëist door de Duitsers. Zo ook het huis van Albert Destombes (Lepelstraat 59). Hij had een grote schuur en die gebruikten de Duitsers om oefeningen te doen. De Duitsers beschikten over stevig materiaal, behalve hun gasmaskers … die waren niet zo kwaliteitsvol. Bij de oefeningen kwam de ene Duitse soldaat na de andere, kuchend en halvelings bedwelmd uit de schuur, wat op hoongelach werd onthaald door de plaatselijke bewoners die “vanop straat” de gebeurtenissen volgden.

d. De groene haren van Bobby Ranger?
Bobby Ranger (Alois Verhoeven) woonde samen met zijn vader Frans Verhoeven, moeder Jeanne Landuyt en zus Marleen Verhoeven in het huis ter hoogte van Lepelstraat 57. Alois was een prima zanger en had best wel wat succes. Hij was zelfs te bewonderen op “Tien om te zien” (VTM). Hij werd gevraagd om de leadzanger te worden van de groep “The Jokers”. Blijkbaar mocht “Bobby” niet van zijn moeder Jeanne omdat zij vreesde dat hij, zoals Liliane Saint-Pierre als zangeres bij Clou Clou, zijn haar groen zou moeten laten verven.

>> Beluister hier Bobby Ranger met “Klappen, stampen, fluiten”: https://youtu.be/UCjBumAjKTM?si=1JDgUQOu2cNb–Bt

e. Winkeltjes als aantrekkingspool
De Lepelstraat was een echte winkelstraat. Er waren er heel wat legendarische bij … We behandelen daar vooral de grotere winkels en de veelheid van de winkels. Er waren echter ook kleine, leuke winkels die vaak een “vaste plaats van afspraak” waren voor jongeren. Zo was er tegenover de huidige Crelan-bank (toen de REO op de hoek van Dijkbaan), een snoepwinkeltje, van “Marie Beuns”.

Hoe makkelijk was winkelen toen. Sven Smouts is de stichter van de groep “Ge zijt van Veusseleir als” en deelde een nostalgische herinnering aan de jaren ’70/80: “een kostummeke kopen (bv. bij “Van Laer” of bij “huis Smouts-Goovaerts”), de straat oversteken en een pintje gaan drinken op de aankoop (bv. bij Van Soom, den Belleman, den Hotteman of Paula van Mitte), om dan in het naar huis gaan nog een brood “bij Simons” (bakkerij), een potteke gelei “bij Gudul Van Olmen” (kruidenierswinkel) op te halen en “bij Poelmans” een kilootje patatten mee te nemen voor het avondeten”.

f. Schieten om een huwelijk aan te kondigen
Het schieten de avond voor een trouw, is steeds minder een traditie aan het worden. Als het nog gebeurt, wordt altijd gebruik gemaakt van een klein “carbuurkanonnetje”. Vroeger was dat er niet en werd een … melkkit gebruikt. Het was de bedoeling dat in de melkkit carbuurpoeder werd gelegd dat via een klein gaatje kon worden aangestoken zodat bij de ontploffing het deksel van de kit wegvloog. De melkkit werd dan tussen de benen geprangd wat soms wel eens misliep. De kinderen speelden dit schieten na met een beetje poeder in een “Liebig”doos te strooien en dan te laten ontploffen.

g. Dries Van den Broeck als Panamarenko?
Dries Van den Broeck, een bekende kunstenaar uit Vorselaar, was de broer van Jos Van den Broeck (“Jos Frits”) van de verfwinkel. Hij had iets met “willen vliegen”. Hij maakte de vliegers altijd maar groter met als bedoeling eentje te maken waarin hij zou kunnen zitten.

Toenmalige bewoners uit de Lepelstraat kunnen zich nog herinneren dat hij een vlieger van meer dan 4 m hoogte had gemaakt: met een beschilderd gezicht en lichtjes in de ogen (met kaarsen/lampions gemaakt). Hij liet de vliegenier op in het grote korenveld links van het patteke naar de Heuf, links bekeken vanuit de Lepelstraat (ter hoogte van het huidige gebouw Horizon en het voetbalplein daar). Van zelf meevliegen is uiteindelijk niets in huis gekomen.

h. De heldendaden van Sooi Kluits
Hij was vrijwilliger in de oorlog in Zuid-Korea. Tijdens de kermis werd een paard met kar in de Lepelstraat door een wesp gestoken. Het dier sloeg op hol en rende richting kermis op de markt. Paniek alom en niemand durfde het paard tegen te houden … behalve den Kluits, die het dier in bedwang wist te houden.

(5) Als Stieneke Van Laer vertelt …

a. Uit de Vorselaarse Veissemkes (Maarten Henderickx)
Stieneke Van Laer: “Ze gaan mijn kinderen niet doodschieten met de ijzermaal die aan de Duitsers zou moeten geleverd worden. Waar nu René Verhoeven woont, stonden in die tijd 3 huizen -nu zouden dat huisjes zijn- die nog afgebrand zijn ook. Dan is onze Vader hout gaan kopen”, vertelt Stieneke. “Den eik die moest in den tijd dienen voor de biels van de treinrouten, en de mastebomen als mijn-hout. Volgens andere kopers, was er geen een die de kubieke meters zo goed kan schatten, als Boerke Kerremaekers”.

>> Josephus Verbeeck (Boerke Kerremaekers) was gehuwd met Catharina Somers (Trien Boer) en heeft aanvankelijke geboerd in de Klissenhoek. Nadien begon hij zich bezig te houden met het opkopen van bossen en houtverkoop.

Maar omdat hij dus ge’BOER’d heeft, kreeg hij de naam ‘BOER’ke Kerremaekers. Zo ook zijn vrouw Trien BOER en ook de kinderen: Marie, Stien, Sus, Louis, Rik, Gust, Fien, Lien, Mathilde en Vic. Zelfs hun kinderen (sommige althans) kregen de naam Boer nog mee: bv. Martha Boer, Irma Boer, Makke Boer, Jefke Boer, enz.

b. Uit de dorpskrant van 1978

“Mie Broos? Je kan haar best thuis vinden. Dan moet je de Lepelstraat nemen, en daarna richting “Hans Van Baal” inslaan. Denk nu niet dat we u voor de gek willen houden … Akkoord, er zijn veel nieuwe straatnamen bijgekomen, maar de oudere mensen weten het maar al te goed, en op ’t kadaster staat wel degelijk vermeld, dat den “Hans Van Baal” een stukske van ons prachtig dorp is. En het is daar dat we Stieneke Boer, of Stieneke Van Laer voor de jongere generatie, ne keer gaan opzoeken zijn, om haar in het kader van het jaar van het dorp eens wat te laten vertellen over dat 85-jarig leven dat zij daar in de Lepelstraat doorgebracht heeft. Ze zegt het zelf zo wel niet, maar haar gezin stond voor haar centraal; en wat Stieneke, zoals alle moeders met een grote “M”, aan opofferingen en zorgen gedaan heeft, elke dag weer opnieuw, moet hier niet neergeschreven worden, daar zijn eenvoudig geen maten of gewichten voor.

Zij was en is een goed mens, en dat heeft zeker iets te maken met haar diep christelijk geloof.
’t Schijnt dat dat vroeger eigen was aan de mensen uit de Kempen? En met haar 85 jaar heeft Stieneke nog een klare kijk op ’t leven: niet zo van een ommewege links of rechts, neen, de lijn rechtdoor, dan weet ge wat ge eraan hebt. Wel hebben haar haren een prachtige zilverglans, en heeft het leven in haar wezen ook sporen nagelaten. Maar zoals je de eenzame waailing, knoertig en verweerd door weer en wind, ergens nog wel zal vinden op een stukje hei hier bij ons, zo vonden wij Christina Verbeeck, want zo luidt haar echte naam, daar in ’t straatje. Zij was de oudste dochter van wijlen Boerke Kerremaekers¹⁹, zo genoemd waarschijnlijk omdat hij, buiten die paar huizen die in die tijd gebouwd werden (Boerke was schrijnwerker), karren en ploegen en eggen in elkaar timmerde om aan de kost te komen. Voor de eerste wereldoorlog was hij echter ook nog opkoper geweest van ijzermaal dat hier ten overvloede in de beemden aanwezig was, langs de boorden van de Aa, waar nu het stort is bijvoorbeeld (ter info = dat stort is in de jaren ’80 gedempt, de plaats lag ter hoogte van de Leeuweriklaan, richting de Aa).

Die handel in ijzermaal verliep als volgt, zo vertelde Stieneke ons: eerst werd er gepriemd hoe dik de lagen wel waren. Eens de prijs dan bedongen, werden de bovenste graszoden afgelegd, en daarna werden zij met kruiwagens en wagonnetjes naar de boten op de Aa gevoerd. Die boten werden trouwens ook door Boerke Kerremaekers gemaakt.